ویتامین C یا ضد اسکوربوت:
ویتامین C:
ویتامین C چیزی است که بدن ما به آن نیاز بسیاری دارد.فقدان آن موجب بیماری اسکوربوت شده که در اثر آن سستی و بی حالی ، شُل شدن دندان ها ، خون ریزی لثه ها ، ریزش موها و حتی شکستن ناخن ها در موارد شدید آن ، مکرر دیده شده است.اسکوربوت مرضی است که دریانوردان و کاشفینی که فقط غذای کنسرو شده می خوردند به آن مبتلا می شدند و البته با خوردن آب میوه های تازه مثل آب پرتغال ، توت سرخ ، لیمو ، گوجه فرنگی ؛ معالجه و درمان می یافتند.
ویتامین C در شیر کامل به مقدار خیلی کم کره تازه ، سرشیر ، جگر ، صدف ، عمده سبزی ها بویژه سبزی ها سبز و میوه ها وجود دارد. ویتامین C با بد پختن و بد بعمل آوردن در ظروف مسی یا آهنی که کاملا با قلع سفید و صیقلی نشده باشد خیلی زود فاسد شده و از بین می رود. ویتامین C در میوه های روغن دار مثل بادام ، گردو ، فندق و دردانه غلات و حبوباتی مانند نخود ، لوبیا ، باقلا ، عدس وجود ندارد.اما اگر همین حبوبات را خیس کنند هنگامی که جوانه زد ویتامین C در آن پدیدار می شود.به همین جهت است که در کشورهای خاور دور حبوبات و غلات را به صورت جوانه زده در آورده و در طباخی قابل مصرف می باشد.برای جوانه زدن ، حبوبات و غلات را یک ساعت در آب خیس کنید و بعد آن را از آب درآورید و در ظروفی سفالین بریزید و مدت دو یا سه روز روی آن حوله تر و مرطوب بیاندازید تا جوانه بزند.
1.آیا یک لیوان قرص OJ یا ویتامین C در هنگام استفراغ می توانید از آن استفاده کنید؟
افزایش مصرف این ویتامین عملی بود که توسط لینوس پاولینگ در دهه 1970 ترغیب شد، برنده دوبار جایزه نوبل و قهرمان خودخوانده ویتامین C که مگادوز روزانه (مقدار 12 تا 24 پرتقال) را به عنوان راهی برای جلوگیری از سرماخوردگی و برخی بیماری های مزمنها تبلیغ کرد.
یک ویتامین محلول در آب است. این بدان معناست که در آب حل می شود و به بافت های بدن می رسد اما به خوبی ذخیره نمی شود، بنابراین باید روزانه از طریق غذا یا مکمل ها مصرف شود. حتی قبل از کشف آن در سال 1932، متخصصان تغذیه دریافتند که چیزی در مرکبات می تواند از بیماری اسکوربوت جلوگیری کند، بیماری که بین سال های 1500 تا 1800 میلادی باعث مرگ دو میلیون ملوان شد.
ویتامین C در کنترل عفونت ها و بهبود زخم ها نقش دارد و یک آنتی اکسیدان قوی است که می تواند رادیکال های آزاد مضر را خنثی کند. برای ساخت کلاژن، یک پروتئین فیبری در بافت همبند که در سراسر سیستم های مختلف بدن: عصبی، ایمنی، استخوان، غضروف، خون و غیره بافته می شود، لازم است. این ویتامین به ساخت چندین هورمون و پیام رسان شیمیایی در مغز و اعصاب کمک می کند.برای داشتن سلامت بدن ، مصرف به اندازه ویتامین C ضروری می باشد.
2.مقادیر توصیه شده RDA:
مقدار مجاز رژیم غذایی توصیه شده برای مصرف ویتامین C برای بزرگسالان تا سن 19 سال و بالاتر 90 میلی گرم در روز برای مردان و 75 میلی گرم برای زنان است. برای بارداری و شیردهی مقدار آن به ترتیب به 85 میلی گرم و 120 میلی گرم در روز افزایش می یابد. سیگار می تواند سطح ویتامین C را در بدن کاهش دهد، بنابراین 35 میلی گرم اضافی فراتر از RDA برای افراد سیگاری پیشنهاد می شود.
UL:
سطح بالای مصرف قابل تحمل حداکثر میزان مصرف روزانه است که بعید است اثرات مضر بر سلامتی داشته باشد. UL برای ویتامین C 2000 میلی گرم در روز است. مصرف بیش از این مقدار ممکن است باعث ناراحتی گوارشی و اسهال شود. فقط در سناریوهای خاص، مانند تحت نظارت پزشکی یا در آزمایشات بالینی کنترل شده، گاهی اوقات از مقادیر بالاتر از UL استفاده می شود.
3.ویتامین C و سلامتی :
علاقه به نقش آنتی اکسیدانی ویتامین C وجود دارد، زیرا تحقیقات نشان داده است که این ویتامین مولکولهای رادیکال آزاد را خنثی میکند، که بیش از حد میتواند به سلولها آسیب برساند. ویتامین C همچنین با تحریک فعالیت گلبول های سفید در سیستم ایمنی بدن نقش دارد. آیا این به معنای محافظت در برابر بیماری های خاص است؟
4.منابع غذایی :
میوه ها و سبزیجات بهترین منابع این ویتامین هستند.
مرکبات (پرتقال، کیوی، لیمو، گریپ فروت)
فلفل دلمه ای
توت فرنگی
گوجه فرنگی
سبزیجات چلیپایی (کلم بروکلی، کلم بروکسل، کلم، گل کلم)
سیب زمینی سفید